Het koken op de woongroepen zal verdwijnen bij zorgaanbieder Laurens dat over 30 locaties beschikt. Dit meldde Hugo Borst die in het AD schrijft over zijn moeder die aan alzheimer lijdt. Ze is cliënt van Laurens. Borst laat in één van zijn columns weten dat Laurens ‘convenience koken’ gaat invoeren. ‘Slecht nieuws, want convenience koken betekent het einde van koken op de woongroepen.’

Puinhoop
De columnist laat weten dat de raad van bestuur anderhalf jaar geleden opstapte. ‘Gedwongen, ze hadden er een puinhoop van gemaakt.’
Om schulden te lijf te gaan moesten er zorgmedewerkers worden ontslagen, aldus Borst. ‘Dat leidde tot een mindere bezetting, mindere zorg en ongelukken.’

Kortzichtig
‘De huidige bestuurders zijn in hun onmetelijke kortzichtigheid tot de conclusie gekomen dat convenience koken moet worden ingevoerd op alle zogenaamd wonen-met-zorglocaties’, stelt Borst vast. Hij vreest dat zijn moeder straks ‘vreten’ geserveerd krijgt waarvan de meeste voedingsstoffen kapot zijn. ‘Opgewarmd voer waar kraak noch smaak aan zit.’

Verpleegfabriek
Hij spreekt over een verpleegfabriek. ‘Het kleinschalig wonen is met deze ingreep van de top van Laurens definitief teruggebracht tot het ophokken en geautomatiseerd voederen van kwetsbare ouderen.’
Kijk in de agenda voor workshops over koken bij kleinschalig wonen.

Hieronder leest u de column van Hugo Borst overgenomen uit het AD (Krant)

Hugo Borst schrijft over zijn moeder, die aan alzheimer lijdt. Hij maakt zich grote zorgen over het gemakskoken dat in het verpleeghuis wordt ingevoerd.

We vieren vanmiddag alvast kerst op ma’s woongroep. Wij, bewoners en familie van de bewoners, worden verwend door de verzorgenden. Ze hebben heerlijk gekookt voor ons, Gerco, Martha, Wendy en Margo. Het is huiselijk, knus.

Ik zit bij ma aan een tafeltje met een bezwaard gemoed. Want het zorgpersoneel weet volgens mij nog niet wat ik weet en ik val ze er in deze kerstsfeer even niet mee lastig. Een paar weken geleden is het nieuwe Laurens Facilitair Plan gepresenteerd. Onderdeel daarvan is dat ‘Convenience Koken’ gaat worden ingevoerd. Bij moeilijke termen in De Verpleegfabriek Laurens moet je standaard een alarmsignaal laten afgaan. Nou, er komt heel slecht nieuws aan. Convenience Koken betekent het einde van het koken op de woongroepen. En binnen een paar maanden is het al zo ver. Dan behoort die gezelligheid tot het verleden.

De onderbezetting is structureel geworden

Hugo Borst

Weet u het nog? Anderhalf jaar geleden stapte de complete Raad van Bestuur op van deze Verpleegfabriek, die uit ruim dertig locaties bestaat. Gedwongen, ze hadden er een puinhoop van gemaakt. Om schulden te lijf te gaan waren er onder andere zorgmedewerkers ontslagen. Die mindere bezetting op woongroepen leidde tot mindere zorg en ongelukken. Of het twee jaar later beter gaat? Het spijt me te moeten constateren: even leek er vooruitgang te bespeuren, maar de onderbezetting is structureel, uiteindelijk is er geen moer veranderd. En nu zijn de huidige bestuurders in hun onmetelijke kortzichtigheid tot de conclusie gekomen dat Convenience Koken moet worden ingevoerd op alle zogenaamde wonen-met-zorglocaties.

Convenience is Engels voor gemak. De Verpleegfabriek gaat voortaan aan gemakskoken doen. Zeg maar gemakzuchtig koken. Zeg maar vreten serveren waarvan de meeste voedingsstoffen kapot zijn, opgewarmd voer waar kraak noch smaak aan zit. Dat krijgen Floor, An, Anneke, Jo, Ad, George, mevrouw Dullaard, meneer Groeneveld en mijn moedertje straks voorgezet. En iedereen die verder in een locatie van deze Verpleegfabriek woont. Het kleinschalig wonen is met deze ingreep van de top van Laurens definitief teruggebracht tot het ophokken en geautomatiseerd voederen van kwetsbare ouderen.

Hun argumentatie: 1) Koken op de woongroep is een te zware belasting voor de medewerkers bij de huidige onrust van bewoners; 2) Medewerkers kunnen nauwelijks meer koken, dus eten bewoners te vaak nasi, pizza of een gehaktbal.

Dat laatste is voor het meeste zorgpersoneel (die kunnen wel goed koken) beledigend. Op sommige afdelingen klopt het, maar op de meeste niet. Een gelegenheidsargument dus.

Punt 1 is een schandalige omdraaiing van de feiten. De huidige onrust onder bewoners is het gevolg van de onderbezetting die nu al bijna drie jaar duurt. De oplossing is simpel: als de zorgvraag groter wordt, stel je meer verzorgenden aan. Dit probleem speelt trouwens niet alleen in de uren rondom het avondeten. Naast meer zorgmedewerkers zouden mensen zonder zorgdiploma in dienst moeten worden genomen die tussen pakweg 3 uur en 7 uur werken. Mensen met passie voor koken. Die kunnen gevarieerde maaltijden klaarmaken en tegelijkertijd zorgen voor een huiselijke sfeer in de woonkamers. Hebben de overbelaste verzorgenden de handen vrij.

Ik ben benieuwd hoe de kerstmaaltijd er volgend jaar uitziet. Als ma die haalt natuurlijk.